Rehber
Nasrid salonu: Barcelona'daki bir tablao neden Elhamra'ya benziyor
Kemerlerin ardındaki üslup ve bunun Katalan bir caddede bir flamenko evi için neden seçildiği.
Tarihleri GetYourGuide'da görün ↗Nasrid üslubu neyi ifade ediyor
| Öğe | Nedir |
|---|---|
| Nasrid hanedanı | İberya'da hüküm süren son Müslüman hanedan, Granada merkezli |
| Elhamra | Granada'daki saray kompleksleri, üsluba adını veren yapı |
| Mukarnas / oyma alçı | Petek benzeri oyma alçı süsleme |
| Geometrik çini (azulejo ile akraba) | Bu üsluba özgü yıldız ve çokgen çini desenleri |
Nasrid üslubu" ne anlama gelir
Nasridler, İber Yarımadası'nın herhangi bir bölümünü yöneten son Müslüman hanedandı ve 1492'ye kadar Granada merkezliydiler. Kendilerine özgü mimari miraslarının başyapıtı, Elhamra Sarayı kompleksidir — oyma alçı, geometrik çini ve at nalı kemerler; uzaktan değil, yakın mesafeden etki yaratmak üzere inşa edilmiştir. Bu, bir avlunun karşısından hayranlıkla seyredilmek yerine yakından, yavaşça okunmak üzere tasarlanmış bir üsluptur — ki bu, açık bir saray kompleksi yerine kapalı bir mekâna neden bu kadar iyi uyarlandığının bir parçasıdır. "Nasrid" kelimesinin kendisi, hanedanın Arapça adı olan Banu Nasr'dan gelir ve üslup bazen daha geniş anlamda Mağribi veya Endülüs mimarisi olarak anılır; ancak "Nasrid" özellikle bunun daha güneydeki Kordoba'da bulunan erken Emevi dönemi yapılarından ziyade bu son ve en rafine evresini ifade eder.
Bir Barselona tablaosu bunu neden ödünç aldı
Flamenko'nun kökleri derinlemesine Endülüs'e uzanır ve 1990'daki tablaonun otuzuncu yıl dönümü civarında mekân, bu Nasrid üslubunda kapsamlı biçimde yeniden dekore edildi — genel bir "İspanyol" dekorasyon tercihi değil, mekân ile içinde icra edilen sanat formu arasında bilinçli bir görsel bağ. İspanya genelindeki pek çok flamenko mekânı, bu odanın yaptığı gibi belirli bir mimari geleneğe bağlanmak yerine düz, genel Endülüs göstergelerine — dövme demir, seramik çini, ışık zincirleri — yaslanır. Mukarnas — bu üslupla ilişkilendirilen petek benzeri sarkıt tonoz — İslam mimari süslemesinin yeniden üretilmesi en teknik açıdan zorlu biçimlerinden biridir, çünkü basitçe şablonla boyanabilen veya döşenebilen düz bir tekrarlayan desen yerine üç boyutlu geometrik birimlerin tekrarına dayanır.
Boya değil, oyma alçı
Dekoratif yüzeyler düz duvar resmi çalışması yerine oyma alçıyı yansıtır — Elhamra'nın kendi iç mekânlarının uzaktan desen değil doku olarak okunmasını sağlayan aynı katmanlı, üç boyutlu kabartma. Bu ayrım kulağa geldiğinden daha önemlidir: boyalı bir desen her ışıkta aynı görünürken, oyma kabartma odanın aydınlatmasının nerede konumlandığına bağlı olarak gölgeyi farklı yakalar; bu da gösterinin kendi aydınlatması değiştikçe duvarların akşam boyunca nasıl göründüğünü değiştirir. Tablaonun isim vermeden atıfta bulunduğu türden gerçek Nasrid geleneği restorasyon çalışması, tipik olarak Elhamra'nın kendisini — ki kendi koruma çalışması sürekli fonlanan, uzmanlık gerektiren bir zanaat olup tek seferlik bir dekorasyon işi değildir — bakımında hâlâ kullanılan tekniklerde özel olarak eğitilmiş sıvacılar ve çini ustalarını içerir.
Bunu kim gerçekleştirdi
Tablaonun kendi tarihi, Granada'nın restorasyon geleneğinde — Elhamra'nın kendisini ayakta tutan aynı disiplinde — eğitilmiş restoratörlere atıfta bulunur, ancak tablaonun kendi sitesinde kamuya açık olarak isim belirtilmez. Bu, isim verilmese bile anlamlı bir referanstır: Granada'nın restorasyon okulu belirli, tanınmış bir zanaattır; bir dekoratörün soyut anlamda Mağribi mimarisinden "ilham aldığını" iddia etmesi değil. Nasrid üslubu çini işlerindeki mavi ve altın vurgular, Elhamra'nın kendi iç mekânlarında görülen yıldız ve çokgen geometrisini yaygın biçimde yansıtır; dini veya saray bağlamlarında tasvirî figürlerden kaçınan daha geniş İslam mimari süsleme geleneğiyle tutarlı olarak, figüratif imgeler yerine tekrarlayan sekiz köşeli yıldızlar ve birbirine geçen çokgenler üzerine kurulu bir görsel dil.
Yakından görülmek için inşa edilmiş bir oda
Tablao'larda misafirler, tiyatro mesafesinden ziyade alçak bir sahnenin etrafına yakın oturdukları için, duvarlardaki oyma detaylar balkon koltuğundan görülen bir manzara değil, bütün bir akşam boyunca yanı başınızda oturduğunuz bir şeydir. Oturma düzeniniz izin veriyorsa biraz erken gelin; sadece sahneye değil, masanızın çevresindeki kemerlere ve çini işçiliğine de gerçekten bakmaya değer — mekânın kendisi, rezervasyonunuzun bir parçasıdır, sadece sahnenin fonu değil. Bunların hiçbiri Barselona'ya özgü değil — Nasri etkisi taşıyan süslemeler İspanya'nın dört bir yanında ve ötesinde restoranlarda, otellerde ve kültür mekânlarında karşımıza çıkar — ancak bunu sıradan bir tapas barı ya da otel lobisi yerine özellikle bir flamenko tablao'suyla eşleştirmek, mekânın tasarımı ile içinde icra edilen sanat arasında daha doğrudan bir bağ kurar.
Endülüs ve Katalonya, yan yana
Sonuç, bir Katalan başkentinde gözle görülür biçimde Endülüs izleri taşıyan bir mekân — flamenkonun kendisinin, bu özel mekândan çok önce, yirminci yüzyıl boyunca şehre göç eden kuşaklar boyu Endülüslüler tarafından Barselona'ya taşındığının bir hatırlatıcısı. Bu tarihin sahnede sergilenmek yerine duvarlara işlenmiş halini görmek, sıradan bir etkinlik salonunda ya da otel balo salonunda sahnelenen bir flamenko gösterisine kıyasla bu tablaonun sunduğu belki de en sıra dışı şey. Ziyaretçi bu tarihi bilerek gelmiş olsun ya da olmasın, mekânın kendisi bunu görsel olarak anlatmak üzere inşa edilmiş — kemerler ve çiniler gerçek bir iş görüyor; yakından bakmayabilecek bir seyirci için salt genelgeçer "İspanyol" atmosferi yaratmakla kalmıyor.